maar (komma)

Voor het nevenschikkende voegwoord maar wordt meestal een komma gezet.

  • De Argentijn probeerde te koppen, maar kreeg een duw tegen zijn schouder en zag de bal net naast gaan.

In korte zinnen is een komma niet nodig.

  • Ze is mooi maar saai.
Hebt u een taalvraag?
Nieuwsbrief krijgen?
  • vraag & woord van de week
  • wekelijks in uw mailbox
  • meer dan 11.000 abonnees
Spellingtests
  • ontdek hoe goed u spelt
  • geen exotische kwesties
  • meteen feedback