pleonasme / tautologie

Bij een pleonasme wordt een deel van de betekenis van een woord of een woordgroep nog eens – dubbelop – door een ander woord uitgedrukt. Bij een pleonasme zijn de woorden niet gelijkwaardig, maar is het ene woord een bepaling bij het andere. Vaak gaat het om een combinatie van een bijvoeglijk en een zelfstandig naamwoord. Bijvoorbeeld: witte sneeuw, rood bloed, iets opnieuw herhalen.

Een tautologie is iets vergelijkbaars, maar niet hetzelfde. Een tautologie is een combinatie van woorden die (bijna) hetzelfde uitdrukken en elkaar in principe kunnen vervangen. Als u woorden dubbelop gebruikt, kunt u daarmee de boodschap versterken (bijvoorbeeld hij blijft maar schreeuwen en tieren), maar in veel gevallen wordt dubbelop formuleren als een taal- of stijlfout ervaren. Tautologieën die niet meer als een fout worden beschouwd, zijn meestal in de woordenboeken te vinden. Bijvoorbeeld: eeuwig en altijd, nooit ofte nimmer, pracht en praal. Voorbeelden van tautologieën die niet aan te bevelen zijn, zijn zoals ... enzovoort en bijvoorbeeld ... enzovoort.

Taaladvies.net
Pleonasme / tautologie

Hebt u een taalvraag?
Nieuwsbrief krijgen?
  • vraag & woord van de week
  • wekelijks in uw mailbox
  • meer dan 10.000 abonnees
Spellingtests
  • ontdek hoe goed u spelt
  • geen exotische kwesties
  • meteen feedback
Volg ons